Volgende wedstrijd

26 okt: De Merino’s – Veensche Boys (14.30u)

Stand 2e Klasse G

1 Batavia’90 15
2 Unicum 13
3 ASV Dronten 13
4 De Merino’s 12
5 VRC 12
6 Veensche Boys 8
7 Lunteren 7
8 FC Horst 6
9 Valleivogels 5
10 Lelystad’67 3
11 Renswoude 3
12 AVW’66 2
13 Dinxperlo 0
14 Be Quick Zutphen 0

Uitslagen 19 oktober

Veensche Boys – Unicum 1-1
VRC – Lelystad 3-0
Lunteren – Batavia 1-4
Be Quick – FC Horst 3-4
AVW – asv Dronten 0-2
Dinxperlo – Merinos 1-4
Valleivogels – Renswoude 1-1

Activiteiten kalender

22 oktober 2019
Droptalents

23 oktober 2019
Droptalents

25 oktober 2019
Ajax Clinic

25 oktober 2019
Klaverjassen 20u

1 november 2019
Bingo 19.30u

8 november 2019
Klaverjassen 20u

15 november 2019
Bingo 19.30u

22 november 2019
Klaverjassen 20u

27 november 2019
Sinterklaas

29 november 2019
Bingo 19.30u

6 december 2019
Klaverjassen 20u

13 december 2019
Bingo 19.30u

20 december 2019
Kerstbingo 19.30u

Topscoorderslijst

1 Nico van den Brom 5
2 Julian Buitenhuis 4
3 Rody Buitenhuis 2
3 Menno van der Woude 2
4 Tom van Donselaar 2
4 Alwin van Domselaar 1
4 John Riezenbos 1
4 Rody van de Beek 1

Veensche Boys 2 verliest onnodig van Excelsior’31

Veensche Boys 2 verliest onnodig van Excelsior ’31 (1-2) maar kan terugkijken op een geweldig seizoen als debutant in de Hoofklasse en eindigt keurig op een 8e plek met 31 punten uit 26 wedstrijden.

Veensche Boys 2: de story goes on……jammerlijk gedegradeerd naar de derde klasse in het seizoen 2012-2013 beleefde het team onder Eddy Hof 3 gouden jaren: kampioen in 2014 en 2015 en net geen promotie in 2016. Zijn opvolger Roger Lantinga ging vrolijk verder met dat succesverhaal en kwam een neuslengte tekort in 2017 om het destijds spartelende Sparta 2 in mineur te dompelen en promotie te bewerkstelligen. In 2018 werden de Lantinga-mannen met een straatlengte verschil kampioen in de 1e klasse met een puntje of 10 afstand op nummer 2. Het was aan Marco Brouwer om met deze strijders het gevecht aan te gaan in de Reserve Hoofdklasse. Uniek voor het dorpsclubje uit Nijkerkerveen. Gerenommeerde tegenstanders, clubs die met hun tweede team al decennia vertegenwoordigd waren in deze klasse. Die hoeven niet genoemd te worden want iedereen kent ze. Mooie affiches tegen een paar verenigingen uit de directe omgeving zoals SDC Putten, DVS’33, VVOG, Sparta, en er werd door sv Veensche Boys (met tevens een bijdrage door de businessclub) een bus geregeld naar verre oorden (HHC, Hardenberg, AZSV, Berkum, Sparta Enschede). “We” gingen voetballen tegen clubs waar we altijd heel veel respect voor hadden gehad. En waarom niet want het gebeurde in sommige wedstrijden in het afgelopen seizoen dat onze Blauwe Helden van de mat werden gespeeld. Zoals tegen Sparta Nijkerk thuis, Berkum uit, DVS’33 uit en thuis, en HHC Hardenberg bij ons thuis. Om er maar een paar te noemen. Tegen dezelfde teams werden ook goede tot redelijk goede resultaten behaald zoals de 0-0 tegen Sparta Nijkerk, op de Ebbenhorst nog wel, en wie zal zich de 2-4 niet herinneren bij HHC uit. Slechts nipt werd er verloren van Excelsior uit, AZSV uit en thuis, Excelsior uit. In al die wedstrijden met een nipt verlies hadden de 3 punten ook in huis kunnen blijven. Enfin, 8 gewonnen, 7 keer gelijk en 11 keer verloren. De terechte kampioen is AZSV met slechts 3 verliespartijen. Dan heeft verder analyseren geen zin meer, alhoewel….

Want bizar eigenlijk dat de flink erop los scorende ploegen teveel gaten in de verdediging hadden: Zoals HHC Hardenberg met een doelsaldo van plus-61 en DVS’33 van plus-49, beide beter dan de uiteindelijke kampioen die veruit de minste tegendoelpunten incasseerde. Hulde.

In de afgelopen 6 seizoenen kon Veensche Boys rekenen op een aantal sterkhouders, mannen met een ijzeren mentaliteit, doorzettingsvermogen en uiteraard: gogme. Captain Friso Doornhof, Bart van Tiggelen, Nick de Boer, Michel Kas en zo nu en dan nog een handvol papa’s die voor aanvulling zorgden als de nood hoog was. In de laatste jaargang vooral Doornhof en van Tiggelen, maar uiteraard vergeet ik Ferdi van de Pol en Harm Geert Bakker niet. En what about Patrick van Weert en zijn broer Jordi. Ook dit afgelopen seizoen werden de “oudgedienden” geholpen door een groot aantal “midlife” voetballers (Menno van de Woude, Kevin Hols, de keepers van Leeuwen en van de Grootevheen, en absolute jonkies, tja waar leg je de grens. Echte eye-openers Rody van de Beek, Jiri van Kasteel, Julian Buitenhuis en vele anderen: ze krijgen een plekje in de Presentatiegids 2019-2020 waarin het seizoen nog een keer ge-evalueerd wordt. En uiteraard komen daar ook aan bod de trouwe team managers Hans van de Vis, Ivo Loch en grensrechter Marco Hols. De vertrekkende Marco Brouwer zal uiteraard ook nog een podiumpje krijgen.

De laatste wedstrijd dan. Een “vroege kerst” werd er getwitterd. Tja en mwahhh. Een goede ploeg, Excelsior ’31, kreeg een cadeautje van de scheids in de eerste helft. Niet gezien, dus geen oordeel. Ik geef scheidsrechters maar zelden een cijfer. Mijn instelling: hij kan fluiten of hij kan niet fluiten. Hij kan hem geven of niet geven. Deze keer maar eens een uitzondering. Aan de uitbraak van de uitploeg voorafgaand aan de winnende 1-2 ging een gestrekt been vooraf, op Friso Doornhof en dat niet alleen: aangeschoten hands is aangeschoten hands maar een bal in de palm van je hand binnen de 16-meter is toch echt een pingel. De echte boosdoeners voor het verlies: een goede keeper bij Excelsior die minimaal 10 keer goed ingreep op een zeer aanvallend Veensche Boys, de ene kans na de andere, de een nog mooier dan de andere en er waren zogenaamde “100%” kansen bij. Het mocht niet, afgezien van die fraaie van Menno van de Woude na een geweldige hoekschop van Jiri van Kasteel. Gaan die ballen er in, of zeg maar een paar ervan, dan gaat het niet meer over de scheids…

Brouwer baalde, ver na afloop, behoorlijk: “Ik wil winnen, altijd, en dit was zo’n wedstrijd, het had kunnen gebeuren, het had moeten gebeuren, het was de slagroom geweest op de taart die het hele seizoen al redelijk tot goed smaakte”.

Einde seizoen, er gaan spelers weg, er zullen spelers bijkomen. Geen vooruitblik nog. Hopelijk net zo’n jaargang als deze, je wint wat en je verliest wat. Teamwork, strijd en passie leveren normaliter wel heel veel punten op. We gaan het zien.

 

Sibert van Leeuwen

Foto’s Kees van den Heuvel

Archief berichten